روی هر پله ای که بایستی خدا یک پله بالاتر است نه به خاطر اینکه خداست به خاطر اینکه دست تو را بگیرد...

آرزوهاتو بنویس و یکی یکی از خدا بخواه. خدا یادش نمی ره، ولی تو یادت می ره چیزی رو که امروز داری، دیروز آرزوش رو داشتی...

از میان کسانی که برای دعای باران به تپه ها می روند، تنها کسانی که با خود چتر می برند، امید به استجابت دعای خود دارند...

آدمک آخر دنیاست، بخند

آدمک مرگ همینجاست، بخند

دست خطی که تو را عاشق کرد...

شوخی کاغذی ماست، بخند

آدمک خر نشوی گریه کنی

کل دنیا سراب است، بخند

آن خدایی که بزرگش خواندی

به خدا مثل تو تنهاست، بخند...

سرمایه ی عمر آدمی یک نفس است

وان یک نفس از برای یک هم نفس است

گرنفسی با نفسی هم نفس است

آن یک نفس از برای یک عمر بس است...

دشت ها آلوده است

در لجنزار گل لاله نخواهد رویید

در هوای عفن آواز پرستو به چه کارت آید؟

فکر نان باید کرد

وهوایی که در آن نفسی تازه کنیم

گل گندم خوب است ، گل خوبی زیباست

ای دریغا که همه مزرعه ی دل ها را علف هرزه ی کین پوشانده است

هیچکس فکر نکرد

که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست

وهمه مردم شهر بانگ برداشته اند

که چرا سیمان نیست

و کسی فکر نکرد

که چرا ایمان نیست

و زمانی شده است

که به غیر از انسان

هیچ چیز ارزان نیست...

نقل است که شبی نماز همی کرد، آوازی شنود که: هان ابوالحسن!

خواهی که آنچه از تو میدانم با خلق بگویم تا سنگسارت کنند؟ شیخ گفت: ای بارخدای! خواهی تا آنچه از رحمت تو میدانم و از کرم تو میبینم با خلق بگویم تا دیگر هیچ کس سجودت نکند؟!

آواز آمد: نه از تو نه از من!