دشت ها آلوده است

در لجنزار گل لاله نخواهد رویید

در هوای عفن آواز پرستو به چه کارت آید؟

فکر نان باید کرد

وهوایی که در آن نفسی تازه کنیم

گل گندم خوب است ، گل خوبی زیباست

ای دریغا که همه مزرعه ی دل ها را علف هرزه ی کین پوشانده است

هیچکس فکر نکرد

که در آبادی ویران شده دیگر نان نیست

وهمه مردم شهر بانگ برداشته اند

که چرا سیمان نیست

و کسی فکر نکرد

که چرا ایمان نیست

و زمانی شده است

که به غیر از انسان

هیچ چیز ارزان نیست...